En hoe mij dit helpt als huisdieren-/hondenfotograaf
Het is niet makkelijk… Een hond die voor vanalles bang is, uitvalt naar auto's, fietsen, mensen of andere dieren.
James is van jongs af aan al niet echt een held. Er is een keer een auto met aanhanger keihard de drempel opgeknald waar hij dichtbij stond en toen was het gedaan met de pret. Vrachtwagens, aanhangers, motoren alles was eng.
Gelukkig is het wel wat minder geworden, maar hij is nog altijd alert met motoren en rammelende aanhangers kan hij redelijk uit z'n plaat gaan. Ook gaat hij los op Picnic-autootjes, of ze nou stilstaan of rijden, maar niets uit. De wagens van andere supermarkten vindt hij ook niet leuk, maar alleen als ze rijden.
Knallen zijn een ramp. Oud en nieuw is een hel. Rond de vuurwerkperiode is een dichtslaande kliko al genoeg om hem volledig in paniek te laten schieten. Het ganzen-jachtseizoen houdt in dat wij in het weekend niet weg kunnen met hem.
De eerste 2 jaar ofzo was James echt superleuk met alle andere honden. Lekker spelen en gek doen. Super onderdanig, dat dan weer wel. Dat ik af en toe zat van: “gast je mag wel een beetje van je afbijten". Hij liet zich bijvoorbeeld rustig berijden…
Totdat het opeens omsloeg. Ik denk dat het is gekomen doordat een Rottweiler uit de buurt hem een keer echt gigantisch erg heeft laten schrikken (hij deed verder niet echt iets, maar kwam uit het niets tevoorschijn en begon met blaffen).
Maar wat de reden ook is geweest, sinds die periode is hij onvoorspelbaar. Hij valt uit naar sommige honden, met name alles wat enigszins doet denken aan Rottweiler. Eigenlijk alles gespierd en kortharig… Boksers, Staffies, Bulldogs etc etc. en daarnaast is hij gewoon niet zo'n fan meer van andere reutjes.
Dit houdt in dat onze “doet geen vlieg kwaad“-goedzak opeens een “hij is niet altijd leuk"-hond is geworden.
Gelukkig vindt hij mensen wel nog steeds leuk, maar kindjes op fietsjes, steppen en dergelijke dan weer niet. En het lijkt nu hij wat ouder wordt weer iets minder te worden. Oefenen en trainen helpt natuurlijk ook. Maar lekker rennen in een losloopgebied zit er voor ons niet meer in helaas.
Frustraties
Ik denk dat de grootste frustratie voor iedereen met een bange of reactieve hond is dat andere mensen niet snappen wat dit inhoudt en het zo vaak tot discussies leidt (tell me if I'm wrong…).
Het feit dat jouw hond losloopt (vaak ook nog waar ze niet los mogen, want ik kom niet meer in losloopgebieden) en vervolgens toch niet helemaal 100% onder appel staat en mijn hond lastigvalt terwijl ik mijn best aan het doen ben om hem rustig te houden, is zó irritant.
“Oh maar hij doet niets hoor", hoe vaak ik dat al heb gehoord. Om gek van te worden. Het interesseert me niet dat jouw hond niets doet. Ik vraag je om jouw hond even 1 minuut aan te lijnen, zodat ik zonder gedoe langs kan lopen… En natuurlijk gaat het soms gewoon goed en reageert hij helemaal niet, maar ik kan het van te voren niet voorspellen en als hij wel uitvalt is het weer een negatieve ervaring en aantal stappen terug in zijn training.
Maar goed, dit alles heeft me dus wel heel erg bewust gemaakt van wat zo'n hond nodig heeft om ontspannen te zijn. En dit probeer ik altijd mee te nemen in mijn fotoshoots:
1. Het is niet vanzelfsprekend dat een hond los kan
Zoals je hierboven al kon lezen, kan James eigenlijk niet los in gebieden waar andere honden komen. Eigenlijk laten we hem sowieso bijna niet los, omdat er altijd iets kan gebeuren waarvan hij schrikt en dan durf ik niet te zeggen wat hij doet.
Jouw hond mag dus altijd vast blijven tijdens de fotoshoot. Als het kan het liefst wel aan een zo dun mogelijke halsband (of mijn fotolijntje), maar als dat niet voldoende is dan werken we met wat nodig is. James heeft bijvoorbeeld altijd zijn tuigje om. Hij wurmt zich uit een halsband en een fotolijntje (of dit moet zo strak zitten, maar dat is ook niet prettig). Ik heb geluk dat hij lange harden heeft, dus dat werkt goed met het weghalen van het tuigje, maar er is heel veel mogelijk!
Er komen hier zeer weinig honden en niemand heeft ze los, een zeer prettige omgeving dus.
2. Iedere hond heeft zijn eigen triggers
James wordt dus getriggerd door bepaalde honden en geluiden. In de vragenlijst die je vooraf krijgt vraag ik altijd of er dingen zijn waar ik rekening mee moet houden. Ook in het kennismakingsgesprek nemen we uitgebreid door wat jouw hond nodig heeft om ontspannen te zijn tijdens de fotoshoot.
Afhankelijk van de triggers van jouw hond zullen we een locatie kiezen. Dit kan een gebied zijn waar honden écht niet losgelaten worden. Misschien een kleiner stukje groen waar geen honden komen.
Een gebied ver van verkeersgeluiden etc.
Als jouw hond bang is van nieuwe mensen, is dat ook geen probleem. Geef mij gewoon instructies over hoe om te gaan met jouw hond. Wel gedag zeggen/laten snuffelen, volledig negeren. Afstand houden. Eerst een stuk wandelen samen. Roep maar en we gaan het regelen.
Het is wat minder gezellig, maar ik hoef in principe niet heel erg in de buurt te komen om foto's te maken. Ik heb een goede zoomlens waarmee ik op een paar meter afstand kan blijven, dus geen contact is mogelijk.
Hier kan je lezen hoe ik, samen met het baasje, de fotoshoot met Franky heb aangepakt. Een hond met een behoorlijke gebruiksaanwijzing. Spoileralert: hij begon met een muilkorf en aan het einde waren we vriendjes.
3. Zelfs als je alles goed doet, kan je pech hebben
Dit klinkt natuurlijk heel negatief, maar ook jij weet dat je nog zo je best kan doen, je kunt nou eenmaal niet alles controleren.
I've been there. Ik ging met James een fotoshoot doen. Ik had alles doorgegeven aan de fotografe en we hadden een rustig park uitgezocht, waar weinig honden komen en sowieso vast zouden zitten. Het park lag best afgelegen, maar het moment dat we de eerste foto's wilden gaan maken komt er in de verte een brommer keihard voorbij met een knallende uitlaat.
We hebben in theorie dus alles zo goed mogelijk uitgekozen om het voor James een fijne shoot te maken zonder triggers, maar helaas.
James was natuurlijk volledig over de zeik. We hebben hem met heel veel geduld en snoepjes uiteindelijk weer rustig gekregen en een leuke fotoshoot gehad.
Als jij denkt dat je/we jouw hond uit zijn paniek of agressie kunnen halen, dan proberen we dat natuurlijk en kijken we of we de shoot kunnen voorzetten en er een positieve ervaring van kunnen maken.
Als je weet dat het klaar is, is dat ook oke. Nogmaals: ik weet hoe het is. Als het niet gaat, gaat het niet. Dan draaien we om, gaan we naar huis en plannen we een nieuwe datum (en misschien wel locatie) voor een tweede poging. Achteraf gezien had ik dat misschien liever gedaan met James dan hoe we het nu hebben gedaan, maar goed dit is al een aantal jaar geleden en heb hier dus van geleerd en bied daarom deze optie, zonder gedoe.
Een fotoshoot met een angstige en/of reactieve hond is dus zeker mogelijk!
Misschien is het geen “standaard" fotoshoot, misschien maak jij gewoon een wandeling en maak ik ondertussen foto's. Misschien maken we foto's in de tuin. Who knows, maar we komen er wel uit en jij krijgt fantastische foto's!
Zou jij graag een fotoshoot willen doen, maar zie je niet hoe dat moet gaan werken? Stuur mij een berichtje op whatsapp, instagram of via de website of plan een vrijblijvend kennismakingsgesprek in. We nemen jouw specifieke situatie door en kijken of we alles zoveel mogelijk kunnen ondervangen en kan je daarna je beslissing maken 🤗
